Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Τετάρτη 27 Αυγούστου 2014

Οι "ήσυχες συνειδήσεις" και "συνειδησούλες"...


του ανιχνευτή

"Η ήσυχη συνείδηση είναι πάντα μια ψευδής συνείδηση" Έντγκαρ Μορέν

- Η ήσυχη συνείδηση χρησιμοποίησε την πυρά για χειρόγραφα, βιβλία κι ανθρώπους, την Ιερά Εξέτασή της, τις Σταυροφορίες της, την καταστροφή έργων πολιτισμού, με τη δικαιολογία της επαναφοράς απίστων κι αιρετικών στο δρόμο της "αγάπης"!

- Η ήσυχη συνείδηση χρησιμοποίησε (κι εξακολουθεί να χρησιμοποιεί) την αποικιοκρατία, τη δουλεία (κι εξακολουθεί με νέες ειδεχθείς μορφές), τις μαζικές σφαγές και τη γενοκτονία, όπου εξακολουθεί απτόητη με βομβαρδισμούς κι εθνοκαθαρίσεις, έξυπνες βόμβες, εμπάργκο και οικονομικές αγχόνες. Για να καταληστεύσει την περιουσία και τους φυσικούς πόρους λαών και να τους αρπάξει τη γη. Με τη δικαιολογία κάποτε του "εκπολιτισμού των βαρβάρων" και αργότερα της "σωτηρίας" κι "απελευθέρωσης".

- Η ήσυχη συνείδηση (και οι γύρω απ'την αρχικαπετάνισσα συμμαχικές ήσυχες συνειδήσεις) κήρυξε τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας απέναντι σε όλους σχεδόν, ακόμα και στους πολίτες/υπηκόους της (απ'το "υπακούω") και διαμήνυσε ότι όποιος δεν είναι μαζί της είναι εναντίον της, κάτι σαν την ανάλογη ατάκα της καινής διαθήκης. Ξεχνώντας(;) ότι η ίδια έσπειρε και συντήρησε κτηνώδη θεοκρατικά φονταμενταλιστικά καθεστώτα κι ομάδες (τον Μπιν Λάντεν και τ'ασκέρια του ποιος τον εκπαίδευσε κι εξόπλισε;) και δικτατορικά καθεστώτα (ποιος είχε στηρίξει για χρόνια το ναρκοβαρώνο δικτάτορα του Παναμά Νοριέγκα;). Που όταν έπαψαν να εξυπηρετούν τα συμφέροντά της καταδείχτηκαν ως "άνθη του κακού"...

- Η ήσυχη συνείδηση και οι κατά τόπους γραβατωμένες χρηματοοικονομικές σκύλες της, ανακεφαλαιοποιεί χρεωκοπημένες παρασιτικές για την κοινωνία τράπεζες με χρήματα των πολιτών/υπηκόων και κατασκευάζει αιωνίως ανεξόφλητα χρέη. Μετατρέποντας το πλανητικό της τσιφλίκι σε μια αχανή ταμειακή μηχανή και τους λαούς σε τελείως αναλώσιμα νουμεράκια λογιστικών ατζέντων.

- Η καθημερινή (συχνά κρυπτοφασίζουσα, ή απροκάλυπτα φασίζουσα ή υφέρπουσα) μικρο-αστική συνειδησούλα νιώθει έντρομη πως χάνει την ταξική της ταυτότητα κάτω απ'τα πόδια της (ή μέσα απ'τις τσέπες της). Μέσα στην ιεραρχική πανοπτική φυλακή της εποπτεύουσας μήτρας συνειδήσεων και ψάχνει θολωμένη να βρει ποιος της φταίει για την απώλειά της.
Μήπως όλες αυτές οι καραβιές (που συχνά γίνονται στόχος πολεμικών πλοίων... με ήσυχη συνείδηση) των "ξεβράκωτων"; Που η "μεγάλη μητέρα-συνείδηση" και οι πολυεθνικοί γύπες της λεηλάτησαν και υποβάθμισαν τον τόπο και τις πατρίδες τους και ευτέλισαν ασύλληπτα τη ζωή τους; Και αυτοί μετακινούνται κατά κύματα στα πατρώα εδάφη του "πολιτισμού των νοικοκυρεμένων συνειδήσεων".

- Οι τόσες και τόσες ήσυχες συνειδησούλες σφάζονταν σαν-συχνά κι ως ηρωικά-τραγιά στα πεδία παγκόσμιων πολέμων για την αναδιανομή του πλανήτη μεταξύ των αμετανόητα ήσυχων αρχι-συνειδήσεων. Και στη συνέχεια διδάχτηκαν με ευκολία το "δανεικώς & καταναλωτικώς ζειν" ως "ευ ζην". Και πείστηκαν στην ολοένα πιο παρανοϊκή αστυνόμευση ως "δίχτυ προστασίας" κι ασφάλειάς τους. Κι εκπαίδευσαν με ζήλο τα παιδιά τους στο μηρυκασμό των δικών τους "ιδανικών" κι "αξιών", αφρίζοντας με μίσος στη θέα του διαφορετικού κι επιρρίπτοντας όλες τις ευθύνες για την κακοτυχία τους ή την απειλή της πολύτιμης "ασφάλειάς τους" στον Άλλο.

- Οι νοικοκυρεμένες ήσυχες συνειδησούλες ακόμα και τώρα που ξεβολεύονται και ξενοικοκυρεύονται, με κίνδυνο να μείνουν, η μία μετά την άλλη, στην ψάθα...
 Προτιμούν, σε μεγάλο κομμάτι τους, να σκύψουν με χίλιες δυο δικαιολογίες παραίτησης το κεφάλι τους... μέχρι την απώλεια της τελευταίας ήσυχης ανάσας τους!

Γιατί οι ανήσυχες συνειδήσεις ήταν ανέκαθεν οι ταραξίες που τάραζαν ενοχλητικά το λήθαργό τους! Και οι ανήσυχες φωνές ίσως και να ήταν έξω απ'το αντιληπτικό τους πλαίσιο...

Υ.Γ. Δεν ζητώ από κανένα καμία συγγνώμη για το θυμό μου. Και ας μη θεωρηθεί το παραπάνω κείμενο ως σκληρό. Προτιμότερο να ιδωθεί ως...ρεαλιστικό. Πολύ περισσότερο από το "ρεαλισμό" της βιωσιμότητας επαχθών χρεών και βαρύγδουπες δηλώσεις περί "ανάπτυξης". Αυτής που περνά μέσα από λουκέτα, "κοινωφελή" εργασιακά κάτεργα, αυξημένα διόδια στους ήδη πιο ακριβούς δρόμους του κόσμου, αιθαλομίχλη κι αστυνομίες τζακιών αλλά όχι ρίξιμο τιμών πετρελαίου, αποδείξεις για την εφορία εκτός από σούπερ μάρκετ και καύσιμα: άρα από δεξιώσεις με χαβιάρι, τακτικά φαγοπότια σε ταβέρνες, φαστφουντάδικα και σουβλατζίδικα, ολονύχτιες κραιπάλες σε μπουζουξίδικα, αγορές από πολυκαταστήματα με κατά προτίμηση φίρμες, σπα και μασάζ, οίκους ανοχής και βίζιτες, κι άλλα καθημερινά έξοδα για πετσοκομμένους μισθούς.
ΔΕΝ ΥΠΟΦΕΡΕΤΑΙ ΑΛΛΟ ΑΥΤΗ Η ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ! Και δεν μιλώ μόνο γι'αυτούς που αποφασίζουν και διατάζουν...

Ξέρουμε πως η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, αλλά αγαπάμε τα ρόδα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου