Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)



Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Η ΑΥΤΟΪΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΥΤΗ


 { Σύνδεση με:
 " Placebo: Το φαινόμενο των αυτοεκπληρούμεων προσδοκιών "
  Το φαινόμενο placebo λειτουργεί “εκπαιδεύοντας” τον εγκέφαλο
 Το φαινόμενο "Nocebo" και η διαταραχή της "πραγματικότητας" μας
  Η Βιοπάθεια Του Καρκίνου ( Dr Wilhelm Reich ) }


Η ΑΥΤΟΪΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΥΤΗ

Όλα τα ζωντανά όντα είναι εκ γενετής εξοπλισμένα από τη μητέρα φύση να ζήσουν αυτάρκη και σε καλή υγεία. Η κακή υγεία είναι μια αφύσικη κατάσταση για κάθε έμβιο ον. Η διαδικασία της αυτοϊασης του σώματος είναι αυτόματη σε κάθε ζωντανό σύστημα, όπως ακριβώς και η διαδικασία της αναπνοής, η πέψη, η αναπαραγωγή κτλ.

Η υγεία είναι μια φυσιολογική και φυσική κατάσταση της ζωής και χαρίζει στον άνθρωπο αρμονία και ισορροπία. Κάθε έμβιο ον έχει την ιδιότητα της ομοιόστασης, έτσι ονομάζεται η ικανότητα του οργανισμού να διατηρεί τις συνθήκες του εσωτερικού του περιβάλλοντος (θερμοκρασία, συγκέντρωση διαφόρων συστατικών, κτλ), παρά τις εξωτερικές μεταβολές. Όμως τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο διαφορετικό από τα άλλα έμβια πλάσματα στον τομέα της υγείας; Η απάντηση είναι κυρίως η συναισθηματική στάση και η ανθρώπινη αδυναμία να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου για να ζήσει μια πιο υγιή και πιο ευτυχισμένη ζωή.

Στον κόσμο υπάρχουν δύο κύριες ομάδες ανθρώπων: αυτοί που πιστεύουν ότι η ζωή τους επηρεάζεται καθολικά από εξωτερικές επιδράσεις και, συνεπώς, είναι πέρα από τον έλεγχό τους και εκείνοι που πιστεύουν ότι όλα όσα τους συμβαίνουν είναι κυρίως αυτά που παράγονται από τον εαυτό τους και ως εκ τούτου είναι ελεγχόμενα από τους ίδιους. Τους τελευταίους, ας τους ονομάσουμε “εσωτερικούς”. Είναι οι άνθρωποι που τείνουν να είναι πιο σίγουροι για τον εαυτό τους, πιο πλούσιοι σε επινοητικότητα, καλύτερα μορφωμένοι, πιο προσαρμόσιμοι στις διακυμάνσεις της πραγματικότητας και πιο εύκολα σε θέση να αποφύγουν ή να εγκαταλείψουν τις εξωτερικές επιδράσεις ή εξαρτήσεις. Την πρώτη ομάδα ανθρώπων θα την ονομάσουμε “εξωτερικούς”. Είναι οι άνθρωποι που έχουν την πεποίθηση ότι η τύχη τους είναι στα χέρια των άλλων ή απλά πιστεύουν ότι τα πάντα είναι θέμα καλής ή κακής τύχης, τείνουν να είναι καχύποπτα άτομα, να απογοητεύονται εύκολα και να είναι λιγότερο δημιουργικοί.

Το φαινόμενο Placebo και το φαινόμενο Nocebo

Οι γιατροί έχουν αποδείξει την λειτουργικότητα του φαινομένου Placebo σε πειράματα τους για τον ελέγχο των νέων φάρμακων, δηλαδή το πώς οι ασθενείς αντιδρούν θετικά ως προς τα χάπια ζάχαρης σαν να ήταν πραγματικό φάρμακο. Το ερώτημα που ευλόγως προκύπτει: γιατί δεν χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς η ευμενής επίπτωση που το μυαλό του σώματος, με τη δύναμη της πίστης στην ίαση, παράγει;

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Το εσωτερικό κοχλάζον σύμπαν



 Η τεράστια σημασία του εσωτερικού κοχλάζοντος σύμπαντος , ή του ασυνείδητου όπως αποκαλείται, για τη ζωή του ανθρώπου. Εκεί όπου περιδινούνται, μεταβάλλονται και κρυσταλλώνονται ροπές, τάσεις, ιδέες κι εκδηλώσεις συμπεριφοράς, προτού καν συλληφθούν στο συνειδητό επίπεδο και υλοποιηθούν σε real time. Kι εκεί όπου σύμβολα και αρχετυπικές μνήμες επηρεάζουν, διαμορφώνουν και χαράζουν ή ερμηνεύουν νέες πραγματικότητες. 

 Σε ένα περιεκτικό κι εξαιρετικά προσεγμένο βίντεο. 

 Και πώς μπορεί ο άνθρωπος να αυτο-πειθαρχήσει και να εκπαιδεύσει τις αντιδράσεις , ελέγχοντας τα συναισθήματά του, απέναντι στις επιρροές των εξωτερικών καταστάσεων, που εύκολα τον άγουν και φέρουν, δηλ. τον χειραγωγούν χωρίς να το...συνειδητοποιεί. Ώστε να επιτυγχάνει να χρησιμοποιεί αυτό το σκοτεινό και ζωτικό χώρο και τo πολύπλοκο "κρυμμένο δυναμικό" του,  προς όφελος του ίδιου, των οικείων του, ίσως και ολόκληρου του κοινωνικού περίγυρού του. 
(Αφού έτσι κι αλλιώς κάθε άνθρωπος έχει πρόσβαση στο "συλλογικό ασυνείδητο", να θυμηθούμε εδώ και τον μεγάλο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, τότε κάλλιστα μπορεί και να ασκεί επιρροή ως πομπός προς αυτό κι όχι μόνο να γίνεται παθητικός δέκτης...)
 Αν μπορεί, φυσικά! Εφόσον το ανθρώπινο ον δεν καταντάει έρμαιο των φόβων του, των συνηθειών και των νευρώσεών του, των ψευδαισθήσεων και των προπαγανδιστικών και χειριστικών μηχανισμών που στοχεύουν στην αυτοματοποίηση και ποδηγέτησή του...

( Στρατιές τυραννικών κουκλοπαιχτών
με αρλεκίνους-έρμαια στις παραστάσεις τους εμάς!
Βδέλλες ρομποτικές
προγραμματισμένες να μας απομυζούν
από κάθε σπίθα ελεύθερης βούλησης!
 Εγκατεστημένες μηχανιστικές απολήξεις 
μιας τεράστιας τρομαχτικής Μηχανής
που τρέφεται από εμάς!




Σύνδεση με: 
"μορφογενετικά πεδία", το πνευματικό υπόβαθρο του φυσικού κόσμου

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

In a wide open space...


 O κόσμος που ζούμε ΔΕΝ είναι μια τεχνητή λίμνη, ιδιόκτητη, με ρηχά γλιτσιασμένα νερά, ένα ημιθανές και δύσοσμο οικοσύστημα. Ο κόσμος ο πραγματικός είναι ένας αχανής ωκεανός, που παρά τα πολλά σημεία με ρηχά νερά, τους ναυάρχους, τους εμπόρους και τις δουλεμπορικές γαλέρες τους, τις ξέρες και τους σκοπέλους του, εντούτοις βρίθει από θαυμαστά και συναρπαστικά μέρη τα οποία μας περιμένουν να ανακαλύψουμε, να χαρτογραφήσουμε, να αδράξουμε και να μοιραστούμε με τους συνοδοιπόρους μας. Μέρη που πρώτα εδράζονται μέσα μας. Με οδηγό την όραση, την πραγματική αυτή που βλέπει όσα δεν θέλουν να δούνε οι ναυαγοί και δεν θέλουν να μας επιτρέπουν να θωρήσουμε οι αρχικαπεταναίοι.

 Ξεκινάει σαν κάτι παράξενο και δονητικό από μέσα μας. Στην αρχή κάτι σαν σιωπηλό ουρλιαχτό, σαν πνιχτή κραυγή, σαν ερωτήσεις που μας έλεγαν από τα μικράτα μας να μην κάνουμε αλλά πάντα μας κέντριζαν και μας άφηναν άυπνους τα βράδια, μέσα στις αρένες των τσιμεντουπόλεων που οφείλαμε να επιβώσουμε σαν μονομάχοι προς τέρψη διαταραγμένων θεατών. Και μετά ερχόταν η απόπειρα για κατανόηση. Του εαυτού και των άλλων. Της συνθήκης και της συναίνεσης ή της συμφωνίας που οδήγησε σε αυτήν. Των αστείρευτων προοπτικών και δυνατοτήτων που διψούσαν για αντιλήψεις εχθρικές απέναντι σε κάθε είδους φραγμό και στράτευση. Της έκφρασης και του αυτοπροσδιορισμού που ανθίζει σαν λουλούδι μέσα από τη σχισμή στον τοίχο ή την ρωγμή στο τσιμέντο.

Αναδημοσιεύουμε, λοιπόν, ένα παλιότερο σχεδίασμά μας. Γιατί η κραυγή παύει να είναι σιωπηλή και γίνεται φωνή, λόγος, δημιουργία και ρήξη συνάμα, απαλή και θορυβώδης όταν χρειάζεται. Ανακαλύπτοντας το δικό της τρόπο έκφρασης και κίνησης εξόδου από τα λιμνάζοντα ύδατα προς το ζωογόνο ρίσκο των ανοιχτών πελάγων...

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

"κομμούνι εναντίον ελευθερίας"

" ΟΙ ΜΟΝΟΚΕΡΟΙ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ"


Κι όπως αναγράφεται πάνω στο κουτί του "αθώου παιδικού παιχνιδιού": "κομμούνι εναντίον ελευθερίας"...
Να και πώς αλλιώς μπορεί να λειτουργήσει το εξαιρετικό(υπό φυσιολογικές και συμβατές με την παιδική ηλικία και τις ανάγκες της, μη χυδαία προπαγανδιστικές, συνθήκες) εκπαιδευτικό μότο "μαθαίνω σα να παίζω και παίζω σα να μαθαίνω"...
Τα πάντα για την εμπέδωση της..."ελευθερίας",  από την  τρυφερή κιόλας ηλικία.
(Όχι ότι και ο κομμουνισμός έχει σα βασικό του γνώμονα την υπηρέτηση της ατομικής και συλλογικής ανεξαρτησίας κι ελευθερίας έκφρασης και δημιουργίας του ανθρώπινου πλάσματος. Αλλά τι να κάνουμε; Ο κόσμος "πάει μπροστά" με τα απαραίτητα δίπολα και τα ψυχαναγκαστικά διλήμματα που προκύπτουν από αυτά...)

βρήκαμε την εικόνα εδώ


Το φαινόμενο "Nocebo" και η διαταραχή της "πραγματικότητας" μας




Μετάφραση στο βίντεο:

"   Θα έχετε ακουστά το φαινόμενο placebo  - ανάρτηση σχετική: " Placebo: Το φαινόμενο των αυτοεκπληρούμεων προσδοκιών " - Γνωρίζετε όμως το φαινόμενο νοσέμπο;
Σε αυτό - αντίθετα με το φαινόμενο placebo - το σώμα παρουσιάζει μία αρνητική φυσική αντίδραση σε μια προτεινόμενη βλάβη.
-π.χ.- "Αυτό θα σου επιφέρει εμετό" -λέγεται στον ασθενή που αντί για κάποιο φάρμακο λαμβάνει απλό ζαχαρόνερο και έχοντας με αυτή την πληροφορία υποβάλει τον εαυτό του, ο οργανισμός του πραγματικά αντιδρά σύμφωνα με αυτό που το μυαλό αναμένει να συμβεί!-
 Το μυαλό διαθέτει τη δύναμη να δημιουργεί τη δική του φυσική πραγματικότητα..
Γιατί χασμουριόμαστε όαν βλέπουμε άλλους να χασμουριούνται;
Έχουν υπάρξει διάφορα καταγεγραμμένα συμβάντα στην Ιστορία:
Η επιδημία χορού το 1518 - Oι άνθρωποι που χόρευαν μέχρι θανάτου -
Η επιδημία γέλιου στην Τανγκανίκα - Η περίφημη επιδημία νευρικού γέλιου σε σχολεία της Tanganyika, το 1962 -
Το θαύμα του ινδουιστικού γάλακτος - Τα αγάλματα που έπιναν γάλα σ' όλο τον κόσμο -

Μερικοί πιστεύουν ότι πρόκειται για μια αντίδραση στο άγχος.

-π.χ. Οι γονείς που μαλώνουν ενώ η έφηβη κόρη τους ακούει τα τεκταινόμενα -
Οι ψυχολόγοι το ονομάζουν "διαταραχή μετατροπής". Σε αυτό ο οργανισμός μετατρεπει το στρες σε μια σειρά από φυσικά συμπτώματα - ως αντίδραση στην παθογόνο αιτία -.   Στην περίπτωση αυτή -δηλαδή, του παραδείγματος με την έφηβη κοπέλα- παρουσιάζεται ένα τυκ ή ένας  σπασμός. Και, όπως σε κάθε διαταραχή, μπορεί να είναι μεταδοτικό! Αυτή η συλλογική συμπεριφορά δεν περιορίζεται στους ανθρώπους. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι σε ορισμένες κοινότητες, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, ένα ακούσιο φυσικό σύμπτωμα, που αναπτύχθηκε από ένα άτομο, μπορεί να εξαπλωθεί. Να μεταδοθεί από άτομο σε άτομο μέχρι να μολυνθεί μια ολόκληρη κοινότητα.
Έτσι το ερώτημα είναι αν η ιδέα της ασθένειας μπορεί να εξελιχθεί σε ασθένεια, τότε τι άλλο εντός της πραγματικότητάς μας είναι στην πραγματικότητα μια διαταραχή;   "

Η "χορευτική πανώλη", όπως την αποκάλεσαν, του 1518. Όπου εκατοντάδες άνθρωποι χόρευαν μανιασμένα μέχρι..τελικής πτώσης, χωρίς κανένας να μπορεί να τους σταματήσει! Κι ενώ στα ίδια τα πρόσωπα πολλών ήταν ζωγραφισμένος ο τρόμος λες και κάτι τους επέβαλλε να χορεύουν μέχρι θανάτου -από καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικά, αφυδάτωση κι εξάντληση- παρά τη θέλησή τους. Η αρχή έγινε ένα πρωινό του Ιουλίου του 1518, στην πόλη του Στρασβούργου της Γαλλίας, όταν μία γυναίκα ονόματι Frau Troffea άρχισε να χορεύει ασταμάτητα και σε κάθε πιθανό συνδυασμό, σε ένα δρομάκι της πόλης. Ο εκστατικός αυτός χορός της διήρκησε πάνω από 6 μέρες. Μέσα σε μία εβδομάδα άλλοι 35 άνθρωποι την ακολούθησαν σέρνοντας ένα παρανοϊκό, και δίχως σταματημόγαϊτανάκι χορού και μέσα σε ένα μήνα ο αριθμός των "αυτοκτονικών χορευτών" έφτασε στους 400. Το γεγονός αυτό είναι ιστορικά αποδεδειγμένο και δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση!

Σκεφτείτε λοιπόν τις προεκτάσεις του ερωτήματος που έκλεισε το αρχικό βίντεο. Όχι μόνο σε επίπεδο φυσικής υγείας, διανοητικής και σωματικής, αλλά και σε επίπεδο διαμόρφωσης μιας ολόκληρης συλλογικής πραγματικότητας. Και της νοόσφαιρας που την περιβάλλει και την προσδιορίζει. Και εφόσον, αν επικαλεστούμε για πολλοστή φορά τις εκπληκτικές εξελίξεις στον χώρο της Κβαντομηχανικής -Κβαντική Φυσική : Η Νέα Αλχημεία το περίφημο νοητό πείραμα της «γάτας του Σρέντιγκερ»το απίστευτο κι όμως αληθινό πείραμα της διπλής σχισμής- η "πραγματικότητα" φαίνεται να είναι μια ρευστή κι εύπλαστη κατάσταση, πόσο μπορεί μια ιδέα να την καναλιζάρει και να την παγιώσει σε συνθήκες δημιουργικές και ευνοϊκές για τον άνθρωπο ή αρνητικές, επικίνδυνες και στάσιμες  για την εξέλιξή του ως είδος;  Μήπως, τελικά, το αφύσικο σύγχρονο και τοξικό μοντέλο ζωής, από κάθε άποψη και σε κάθε πτυχή -οικονομική, πολιτική, πνευματική, διατροφική και περιβαλλοντική,  αλματώδους προόδου της τεχνοεπιστήμης και τελείως άνισης σε σχέση με την απόκτηση αυτοεπίγνωσης ατόμων και κοινωνιών- αποτελεί μια τεράστιας κλίμακας μαζική διαταραχή; Μέσα στην οποία βρισκόμαστε όλοι καθηλωμένοι.
 Ή, θα μπορούσα ακόμη και να το θέσω κι έτσι: ποιοι μας "χορεύουν" σε μία, δίχως όρια και λογική, συλλογική παράκρουση; 

Κι όπως έκλεισα και σε αυτή την ανάρτηση: "Καλώς όρισες στην τρέλα!" - Η άνθηση των ψευδαισθήσεων  :

το βίντεο προερχόταν από την τηλεοπτική σειρά "Legion", season 2, η οποία εντυπωσιάζει και για τις σουρεαλιστικές πινελιές που εναλάσσονται με ψυχεδελικής αισθητικής πλάνα ή αποτελούν ενισχυτικό κομμάτι αυτών. 

ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΙΕΣ ΜΑΣ! 
Ή στα "εμφυτεύματα" μέσα στο "hardware" του εγκεφάλου,  ευάλωτου σε διεισδύσεις "κακόβουλων λογισμικών".


Ο Ένοικος...


Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

UFO LEVITATION TECHNOLOGY !!




" Τεχνολογία αιώρησης και προώθησης Ιπτάμενου Δίσκου με το μαγνητικό πεδίο "

 (το βρήκαμε εδώ)

" Υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο, που μερικές φορές νιώθεις σα να μη μπορείς να την αντέξεις!"

Μια χαρακτηριστική σκηνή από τη σπουδαία αμερικανική ταινία " American Beauty"(1999), από τις πολύ λίγες ταινίες, της τελευταίας εικοσαετίας σχεδόν, που έχουν να σου πουν και να σου δώσουν πολλά! Κι ένας κόλαφος για το περίφημο "αμερικάνικο όνειρο!"
 Παρακάτω, με ένα σπαραχτικά εσωτερικό και ιδιαίτερα ποιητικό τρόπο, μας υποδεικνύεται η μαγική ύπαρξη της ομορφιάς (και της σοφής όσο και μεγαλόπρεπης απλότητας που τη χαρακτηρίζει), παντού γύρω μας. Ακόμα και στα πιο φαινομενικά ασήμαντα πράγματα..! Αρκεί να διαθέτεις τα ανάλογα "μάτια" για να "βλέπεις"...

Mετάφραση: " Θες να δεις το πιο όμορφο πράγμα που έχω ποτέ κινηματογραφήσει; Ήταν μια από εκείνες τις μέρες όταν απέχει ένα λεπτό πριν χιονίσει και υπάρχει αυτός ο ηλεκτρισμός στον αέρα, που σχεδόν μπορείς να τον ακούσεις. Κι αυτή η πλαστική σακούλα έμοιαζε σα να χόρευε μαζί μου. Σαν ένα μικρό παιδί που με ικετεύει να παίξω μαζί του. Για δεκαπέντε λεπτά. Κι αυτή ήταν η μέρα που κατάλαβα ότι υπάρχει μια ολόκληρη ζωή πίσω από τα πράγματα και...αυτή η απίστευτη πηγαία δύναμη που ήθελε να ξέρω πως δεν υπάρχει πια λόγος να φοβάμαι. Ποτέ. Το βίντεο είναι φτωχή δικαιολογία, το ξέρω. Αλλά με βοηθάει να θυμάμαι. Και το έχω ανάγκη να θυμάμαι. Μερικές φορές υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο που νιώθω ότι δεν μπορώ να την αντέξω και η καρδιά μου είναι σα να αρχίζει να φυλακίζεται..."

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

" Κάποιοι Γελάνε Πολύ Μαζί Μας "





Ανθρώπινα Ζώα: Κάποιοι Γελάνε Πολύ Μαζί Μας

> Κάποιοι γελάνε πολύ μαζί μας, γελάνε πάρα πολύ μαζί μας, γελάνε με τα διλήμματα και τις προαποφασισμένες εκδοχές της πραγματικότητας μας, γελάνε διότι αυτό που θέλουν εν τέλει το παίρνουν και οι μόνοι ζημιωμένοι σε όλα τα επίπεδα είμαστε εμείς. Αν νομίζουμε ότι ο κόσμος είναι μαύρο ή άσπρο είμαστε οικτρά παραπλανημένοι, ο κόσμος δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο, ο κόσμος και η πραγματικότητα μας είναι μια ρευστή διάσταση στην οποία εμείς είμαστε οι Δημιουργοί ή βασικά είμαστε δυνητικά.

> Αυτό που με θλίβει ιδιαίτερα είναι το ιδιόμορφο χάσμα που δημιουργείται ανάμεσα στους Έλληνες πολίτες, από την μια ο φόβος από την άλλη η οργή ανακατεμένη με την θίγουσα αξιοπρέπεια ΚΑΙ ΑΝΤΙ να επιτρέπουμε να δημιουργούμε χαμόγελα σε αυτούς που σαν μαριονέτες μας χειρίζονται ως έθνος οφείλουμε να δράσουμε, όχι όπως έχουμε μάθει να ταΐζουμε ένα σύστημα το οποίο ξέρει να προβλέπει με μαθηματική ακρίβεια τις αντιδράσεις και τους διχασμούς μας και αυτό θα το κάνουμε σταματώντας να του δίνουμε την Ενέργεια μας η συλλογικότητα μας, οι μικρές μας πράξεις, η θυσία του εγωισμού μπροστά στο συλλογικό είναι εκείνες οι ΔΡΑΣΕΙΣ που οφείλουμε για την επιβίωση του Ανθρώπινου και την Τιμή των προγόνων μας. Ας γίνουμε έστω και Τώρα παρατηρητές και δράστες του Φυσικού, του Ανθρώπινου, όπως πράττουν καθημερινά οι σοφές κοινωνίες του ζωικού βασιλείου και είναι κατάντια για την Ανθρώπινη Ύπαρξη να εξελίσσεται καθημερινά με τις πράξεις της προς την αντίθετη κατεύθυνση.

> Μονομερής ανθρωπισμός, αυτού του είδους η ιδεολογία είναι υπέρ του Ανθρώπου και κατά του Ανθρώπου ταυτόχρονα, τα δίποδα που τον ασπάζονται είναι υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκείνων που δεν πιστεύουν και δεν θέλουν τον Άνθρωπο, εκείνων που σκοτώνουν, ακρωτηριάζουν και επιβάλλουν τον φονταμελισμο και την κάθε είδους απάνθρωπη ιδεολογία τους. Αυτούς λοιπόν τους προστατεύουν ένα είδος δίποδων με νύχια και με δόντια για να μην εξαφανιστούν από τον χάρτη επιτρέποντας ταυτόχρονα τον αφανισμό της άλλης πλευράς. Μιλάμε για μορφή μονομερούς φασιστικού ανθρωπισμού που εξυπηρετεί σκοτεινά κέντρα. Μιλάμε για μια ψυχιατρική διαταραχή που έχει τις ρίζες της στην ηλιθιότητα, δείγμα νοητικού άχυρου, γι αυτό εμείς αντιστεκόμαστε με κάθε τρόπο στην ηλιθιότητα και στην νεκροποίηση του ανθρώπου. Φτάνει πια, Φτάνει!

> Ούτε ο Αριστοφάνης δεν θα μπορούσε να φανταστεί την τραγελαφικότητα, την αστειότητα αλλά και το δράμα που διαδραματίζεται σήμερα στην Ελλάδα. Δηλαδή να σε ρωτάνε τι θέλεις λαέ μου, τον αργό ή τον γρήγορο θάνατο σου; Να δημιουργείται μια διχαστική και τραγελαφική κατάσταση. Να ρωτάει το αρχιπρόβατο το κοπάδι πώς θέλει να είναι το μέλλον του, με τους τσοπάνηδες και τους χασάπηδες απέξω να ακονίζουν τα ξίφη και τους μπαλτάδες τους. Ρίχνουν το μπαλάκι σε έναν λαό ανεύθυνο, γεμάτο άγνοια για την πραγματικότητα, έναν λαό χωρίς ενημέρωση και γνώση της ιστορικής στιγμής της κατάστασης. Δεν είναι το ζήτημα να πούμε Ναι ή Όχι σε κάτι που οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα. Το ζήτημα είναι επιτέλους να πάρουμε στα χέρια μας την πραγματικότητα που βιώνουμε και να την μεταλλάξουμε σε ΕΥΘΥΝΗ. Καιρός ίσως να γυαλίσει το μάτι μας. ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ και ένας άσωτος λαός δεν σώζεται με τίποτα.
Περαστικά μας!

@Γιάννης Γαμπιεράκης

το διαβάσαμε στο terra papers
 

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

" ΕΥΤΥΧΙΑ "



Η απλότητα είναι από τις μεγαλύτερες αρετές και η αυτογνωσία αποτελεί ίσως την κρισιμότερη όλων αρετή και συνάμα ατομική και συλλογική αξία-οδοδείκτη...

Ένα εκπληκτικό φιλμάκι για τον φαύλο κύκλο στον οποίο παγιδεύεται ο άνθρωπος και για το σκουπιδαριό και την ατέρμονη παράνοια που αποδέχεται κι αναγνωρίζει ως "αξίες" και "κανονικότητα" (ή τον πείθουν οι αφέντες του να αποδέχεται, αλλά αυτό δεν τον απαλάσσει από τις ευθύνες του ούτε δικαιολογεί την κατάντια του)... Και η ευτυχία μοιάζει διαρκώς με έναν άπιαστο πόθο, μία ατέλειωτη κι επί πληρωμή αναζήτηση έτοιμων συνταγών, έξω από αυτόν. Ίσως γιατί ποτέ το ανθρώπινο ον δεν αξιολόγησε με ειλικρινή κίνητρα τις ανάγκες του και δεν επανακαθόρισε τη στάση του και πορεία του μέσα στις καθημερινές αδυσώπητες διαδρομές της απώλειας του ίδιου του εαυτού. Τον οποίο και ποτέ δεν γνώρισε πραγματικά, γιατί "δεν είχε τον...ελεύθερο χρόνο να τον ψάξει" (θυμάμαι εδώ την ατάκα ενός γνωστού, που παρά τη φαινομενική επιτυχία του στη ζωή, στα μάτια όλων, κατέληξε στην κατάθλιψη και στην απόπειρα να βάλει τέλος στη ζωή του)...
 Πολύ πετυχημένος ο συμβολισμός του "τρωκτικού", αφού στην ουσία ο άνθρωπος έχει καταντήσει ένα τρελαμένο τρωκτικό που τρώει τις ίδιες τις σάρκες του. Είτε αυτές έχουν να κάνουν με τον εαυτό του ή και με τους οικείους του, είτε με τους συνανθρώπους του, είτε με ολόκληρο το περιβάλλον που τον φιλοξενεί και εισπράττει τη συστηματική κακοποίηση. Όπως και ο ίδιος ο άνθρωπος...

"The story of a rodent's unrelenting quest for happiness and fulfillment."
Η ιστορία της αδιάκοπης αναζήτησης ενός "τρωκτικού" για ευτυχία και ολοκλήρωση.


Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

Ηλεκτρικό αυτοκίνητο ετών… 133!



Η μεγαλύτερη «παράπλευρη απώλεια» της Βιομηχανικής Επανάστασης υπήρξε η τεράστια συμβολή των καυσαερίων στη ραγδαία κλιματική αλλαγή που βιώνουμε σήμερα.

Βεβαίως, τώρα, έχουμε επιτέλους υβριδικά ή και πλήρως ηλεκτρικά αυτοκίνητα να παράγονται από τις αυτοκινητοβιομηχανίες, αλλά μήπως το κακό που έχει ήδη συμβεί μπορούσε να έχει αποφευχθεί;

Η απάντηση είναι «ναι», όσο και αν σας ακούγεται απίστευτο:


Το 1881, ο Γάλλος Charles Jeantaud κατασκεύασε το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Τον μιμήθηκε το 1884 ο Βρετανός Thomas Parker και στη συνέχεια οι Αμερικανοί N. S. Possons (1886), William Morrison (1890), John Lambert (1891).

Καταλυτική υπήρξε η επίδραση της έκθεσης «World's Colombian Exposition» του 1893, στο Σικάγο, που εισήγαγε τον ηλεκτρισμό στο ευρύ κοινό.

Στην έκθεση εκείνη παρουσιάστηκε το ηλεκτρικό αυτοκίνητο του Morrison και, αμέσως μετά, αρκετοί κατασκευαστές βάλθηκαν να σχεδιάσουν τα δικά τους ηλεκτρικά μοντέλα.

Μεταξύ αυτών ο Henry Ford, σε σύμπραξη με τον γνωστό εφευρέτη Thomas Edison.

Ωστόσο το 1901 συνέβη κάτι που ανέτρεψε την όλη πορεία ανάπτυξης και υιοθέτησης της ηλεκτροκίνησης: ανακαλύφθηκαν στο Τέξας τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου, που έκαναν την προοπτική των ντιζελοκίνητων αυτοκινήτων δραματικά πιο φθηνή.

Το αποτέλεσμα ήταν τα τελευταία 2.000 ηλεκτρικά αυτοκίνητα να παραχθούν το 1920. Για τα επόμενα 100 χρόνια ο «μαύρος χρυσός» παρέμεινε ο νικητής.

το διαβάσαμε στον αδάμαστο
 

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Ποιος και πώς;

" Είναι πολύ καλό που ο λαός δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργεί το τραπεζικό και το νομισματικό μας σύστημα, γιατί αν το καταλάβαινε, θα γινόταν επανάσταση αύριο το πρωί "
 Χένρυ Φορντ 1863-1947, Αμερικανός βιομήχανος, ιδρυτής της ομώνυμης αυτοκινητοβιομηχανίας κι ένας από τους αρκετούς Αμερικανούς υποστηρικτές και χρηματοδότες των ναζί, ακόμα και κατά τη διάρκεια του καταστροφικού παγκόσμιου πολέμου.



Δεν πληρώνω πια τόκους, εκτός εάν μου αποδείξουν πως μου έχουν δανείσει νόμιμα, πραγματικά χρήματα και όχι αέρα – ενώ, όπως γνωρίζω, οι τράπεζες δεν έχουν κόστος αναχρηματοδότησης των δανείων, οπότε δεν δικαιούνται τόκους
Για πρώτη φορά ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, η Τράπεζα της Αγγλίας, αποδέχεται δημόσια τη δημιουργία του χρήματος από το πουθενά "

από το άρθρο του Βασίλη Βιλιάρδου "Η αποκάλυψη της τραπεζικής απάτης"- ολόκληρο το άρθρο βρίσκεται εδώ

Το χρηματοπιστωτικό σύστημα και η εξωπραγματική τοκοφλυφία του αποτελούν ίσως τη νούμερο 1 απειλή για την ίδια τη ζωή πάνω στον πλανήτη και ταφόπλακα για τις όποιες προοπτικές ευημερίας των κατοίκων του.
Kαι αν το διαπλανητικό, παγκόσμιο χρέος, όπου όλοι χρωστάνε σε όλους, έχει αγγίξει τα 300 τρισ. δολάρια, το εύλογο ερώτημα είναι: ποιος και πώς εισπράττει;


Ο Ένοικος...



λίγο παλιότερη ανάρτηση του Ένοικου στο antidras

" Ακόμη και ένα 12χρονο κοριτσάκι ξέρει την αλήθεια "


" Oι κοιμισμένοι είναι εργάτες και συνεργοί σε αυτά που γίνονται στον κόσμο " - ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ
" Είναι πολύ καλό που ο λαός δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργεί το τραπεζικό και το νομισματικό μας σύστημα, γιατί αν το καταλάβαινε, θα γινόταν επανάσταση αύριο το πρωί " - Χένρυ Φορντ 1863-1947, Αμερικανός βιομήχανος, ιδρυτής της ομώνυμης αυτοκινητοβιομηχανίας
Άφησε με ελεύθερο να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος ψηφίζει τους νόμους του " - Mayer Amschel Rothschild

Σχόλιο από εμάς: οι απλές εξηγήσεις, χωρίς λογιστικές φανφάρες και οικονομικίστικες ή επιστημονικοφανείς ασυναρτησίες, είναι και οι καλύτερες. Και συγχρόνως οι πιο αιχμηρές προς όλους αυτούς που παριστάνουν τους αόμματους (εκτός κι αν είναι πραγματικά, οπότε αλλάζει το πράγμα από... άποψη διανοητικής ικανότητας) ή αποδέχονται τα πάντα διότι "έτσι λειτουργεί ο κόσμος"...Η πραγματικότητα όμως είναι πιο ρευστή κι από το τρεχούμενο νερό και κάθε στιγμή υπόκειται σε αλλαγές  που νοηματοδοτούνται και κινητοποιούνται από επιλογές!


Σύνδεση:  
Η μεγάλη "ομοσπονδιακή απάτη" εναντίον της ίδιας της ζωής
 Το "χρήσιμο" ψηφιοποιημένο σύστημα εντός των παγκόσμιων πυλών
 Ποιος και πώς;
 " Χρέος: τα πρώτα 5000 χρόνια "
 Η διαπλανητική ανωμαλία του παγκόσμιου οικονομικού μοντέλου! 

Απλοποίησε τα πάντα!


 πηγή φωτογραφίας

"Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο -ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας. Τίποτα άλλο." Νίκος Καζαντζάκης
(ή και μια χαλαρωτική βουτιά μέσα σε μια, από το πουθενά ή και στο πουθενά, αυτοσχέδια μίνι πισίνα στην άκρη του δρόμου, με μια παγωμένη μπυρίτσα για συντροφιά. Απλοποίησε τα πάντα!)

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

We need myths ... - Χρειαζόμαστε μύθους...



" We need myths that will help us to identify with all our fellow-beings, not simply with those who belong to our ethnic, national or ideological tribe. We need myths that help us to realize the importance of compassion, which is not always regarded as sufficiently productive or efficient in our pragmatic, rational world. We need myths that help us to create a spiritual attitude, to see beyond our immediate requirements, and enable us to experience a transcendent value that challenges our solipsistic selfishness. We need myths that help us to venerate the earth as sacred once again, instead of merely using it as a ‘resource.’ This is crucial, because unless there is some kind of spiritual revolution that is able to keep abreast of our technological genius, we will not save our planet. "
Karen Armstrong

" Χρειαζόμαστε μύθους που θα μας βοηθήσουν να ταυτιστούμε με όλους τους συνανθρώπους μας, όχι απλώς με όσους ανήκουν στην δική μας πολιτισμική (σε σχέση με τις παραδόσεις ενός τόπου), εθνική ή ιδεολογική  φυλή. Χρειαζόμαστε μύθους που θα μας βοηθήσουν να συνειδητοποιήσουμε τη σημασία της συμπόνιας, η οποία δεν θεωρείται πάντοτε επαρκώς παραγωγική ή αποτελεσματική στον πραγματιστικό και ορθολογικό κόσμο μας. Χρειαζόμαστε μύθους που να μας βοηθούν να δημιουργήσουμε μια πνευματική στάση, να βλέπουμε πέρα από τις άμεσες απαιτήσεις μας και να μας επιτρέψουν να βιώσουμε μια υπερβατική αξία που προκαλεί τον εγωκεντρικό εγωισμό μας. Χρειαζόμαστε μύθους που θα μας βοηθήσουν να τιμήσουμε εκ νέου τη γη ως ιερή, αντί να την χρησιμοποιούμε μόνο ως «πόρο». Αυτό είναι κρίσιμο, διότι αν δεν υπάρξει κάποιο είδος πνευματικής επανάστασης που θα είναι σε θέση να συμβαδίσει με την τεχνολογική ιδιοφυΐα μας, δεν θα καταφέρουμε να σώσουμε τον πλανήτη μας." Κάρεν Άρμστρονγκ

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Πάτρικ Λη Φέρμορ: Ο άνθρωπος που διέσχισε, 18 χρονών, την Ευρώπη με τα πόδια!


" Θα κοιμόταν σε αχυρώνες και στάχυα, θα έτρωγε ψωμί και τυρί, θα ζούσε όπως ένας περιπλανώμενος μελετητής ή προσκυνητής, θα έκανε παρέα με αλήτες και απατεώνες, με χωρικούς και τσιγγάνους."

Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ στην Ιθάκη, το 1946. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τη σύζυγό του, Τζόαν Λη Φέρμορ, που τράβηξε όλες τις φωτογραφίες των βιβλίων του Πάντι «Μάνη» και «Ρούμελη».

Ο Πάντι είχε επίγνωση ότι «σταδιακά και με έναν πολύ απολαυστικό τρόπο μετατρεπόταν σε μινιατούρα του Ρέικ’ς Πρόγκρες». Μπορούσε να πίνει σχεδόν όλη τη νύχτα, βιώνοντας μιαν εκ βαθέων πηγαία ευφορία· στις παγερές ώρες που μεσολαβούσαν όμως από το ένα πάρτι στο άλλο, γινόταν όλο και πιο ανήσυχος, όλο και πιο μελαγχολικός.

Στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ήταν επιδεκτικός σε συναισθηματικές μεταπτώσεις, με κρίσεις κατάθλιψης που προκαλούνταν απ’ το αίσθημα ότι αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των άλλων. Δεν είχε ακόμη κλείσει τα δεκαεννιά αλλά οι πύλες των ευκαιριών έδειχναν να κλείνουν και όχι να ανοίγουν για εκείνον. Η σχολική του ζωή ήταν μια καταστροφή· ο συνδυασμός πλήξης και πειρασμών σήμαινε ότι δύσκολα θα τα κατάφερνε στον στρατό· δεν μπορούσε όμως να φανταστεί τον εαυτό του πίσω από ένα γραφείο, εννέα με πέντε, κάθε μέρα. Σε αυτήν τη φάση πλέον οι γονείς του είχαν συνειδητοποιήσει ότι είχε στραφεί μακριά απ’ την προοπτική μιας στρατιωτικής καριέρας και η απογοήτευσή τους αύξανε την αίσθηση της δικής του ανικανότητας. Σε μια στιγμή απελπισίας, ο πατέρας του έφτασε στο σημείο να του προτείνει να γίνει ορκωτός λογιστής.

Ξαφνικά, τον συνεπήρε «μια βαθιά απέχθεια για το Λονδίνο. Τα πάντα έδειχναν αφόρητα, απεχθή, επιφανειακά, προβληματικά, αδιάφορα… Ξαφνικά, όλα τα πάρτι μού προκαλούσαν αποστροφή. Περιφρονούσα τους πάντες, αρχίζοντας και τελειώνοντας με τον εαυτό μου. Τα πάντα με αποκαρδίωναν, με πλήγωναν, με αποθάρρυναν. Κάθε μου πτυχή είχε συρρικνωθεί, ό,τι άξιζε πάνω μου είχε ζαρώσει, οι χειρότερες πλευρές μου είχαν πάρει κεφάλι… Ζούσα μέσα σε μια ατμόσφαιρα εξοντωτικής αεργίας μετά από ξέφρενο μεθύσι».

Η απάντηση, έγραψε αργότερα, ήρθε ξαφνικά ένα βροχερό απόγευμα. Να εγκαταλείψει την Αγγλία και να ταξιδέψει, αυτό θα του έλυνε όλα τα προβλήματα. Το Σάντχερστ και ο στρατός ας περίμεναν επ’ αόριστον. Με αυτήν τη μία λίρα που είχε ως οικογενειακό επίδομα θα περπατούσε την Ευρώπη από τη Δύση ως την Ανατολή, θα κοιμόταν σε αχυρώνες και στάχυα, θα έτρωγε ψωμί και τυρί, θα ζούσε όπως ένας περιπλανώμενος μελετητής ή προσκυνητής, θα έκανε παρέα με αλήτες και απατεώνες, με χωρικούς και τσιγγάνους. Επιτέλους θα είχε κάτι για να γράψει.

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Flying Hoverboards Are Here

Think of the possibilities! Dream of the possibilities.. 



Παρακολούθησε και αυτό  - Also:
Flying Hoverboards Are Here, and They’re Just as Awesome as We Had Hoped

Think of the possibilities!


Think of the possibilities! Dream of the possibilities.. 
Σκέψου τις δυνατότητες! Ονειρέψου τις προεκτάσεις και τη σημασία τους.



" Controlling robots with your mind could be the wave of the future. A University of Florida research team has developed a drone controlled by brain waves. The engineering doctoral students use a helmet-like device to record electrical signals coming from your brain. The device analyzes the data and then allows you to control the drone’s movements with your thoughts. The researchers say they want to use this technology to help others. "

Χρήσιμο θα ήταν να θυμηθούμε εδώ κι αυτό: Οι Αγνωστες Δυνάμεις του Ανθρώπου

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

TO "ΠΑΡΑΞΕΝΟ"



<<...Το Παραξενο. Το "Παρα" σημαινει "διπλα", κοντα. Ετσι, το Παραξενο σημαινει κατι που ειναι διπλα στο Ξενο, παρα το ξενο. Υποδεικνυει δηλαδη μια εννοια που βρισκεται αναμεσα στο γνωστο και στο αγνωστο, αναμεσα στο οικειο και στο ξενο, μια γεφυρα. Μια Πυλη. Το Παρα-ξενο (Strange).
>> Μια παραλληλη παρατηρουμενη πραγματικοτητα, απαραδεκτη, που βρισκεται διπλα στην παραδεκτη καθημερινη πραγματικοτητα. Μια εναλλακτικη πραγματικοτητα.
...Το Παραξενο: ενας εισβολεας απο το Ξενο, που προσεγγιζει το Οικειο, και κανει την παρουσια του αισθητη συνοριακα, κατι που ερχεται απο το Αγνωστο και πλησιαζει το Γνωστο, για να γνωσθει η να ανα-γνωσθει.

>> Ως εννοια, αποτελει μια ενεργη συνδεση αναμεσα στο ξενο και στο οικειο, αναμεσα στο γνωστο και στο αγνωστο, μια παρενθεση, αναμεσα στην θεση και στην αντιθεση...>>

Παντελης Γιαννουλακης
- strange magazine - 

Eπίσης, από τον ίδιο: Ο τρόμος είναι το "τρέμουλο" και ο εφιάλτης είναι ο "άλτης" επί κάποιου

Άκου τι είπαν..


" Since a three-dimensional object casts a two-dimensional shadow, we should be able to imagine the unknown four-dimensional object whose shadow we are. I for my part am fascinated by the search for a one-dimensional object that casts no shadow at all " - Marcel Duchamp

Δεδομένου ότι ένα τρισδιάστατο αντικείμενο δημιουργεί μια δισδιάστατη σκιά, θα πρέπει να μπορούμε να φανταστούμε το άγνωστο τετραδιάστατο αντικείμενο του οποίου είμαστε σκιά. Από την πλευρά μου, με ενθουσιάζει η αναζήτηση ενός μονοδιάστατου αντικειμένου που δεν σκιάζει καθόλου - Marcel Duchamp


 

 «Το Σύμπαν δεν μπορεί να περιοριστεί στα σύνορα της αντίληψης, πράγμα που έκαναν μέχρι σήμερα οι άνθρωποι. Απεναντίας, η αντίληψη είναι εκείνη που πρέπει να αναπτυχθεί για να χωρέσει το Σύμπαν…» -  Φράνσις Μπέηκον




πάρθηκαν από το περιοδικό Strange στο facebook

" Imagining the Fifth Dimension " - φαντάσου την 5η διάσταση
 Μια πτήση πάνω από τις "επιπεδουπόλεις" - Μόνο για "πνευματικά ασταθείς"!

 

Απίστευτα κι όμως αληθινά που κλείνουν στόματα μεγάλα

"Το να πετάξουν μηχανές βαρύτερες από τον αέρα είναι αδύνατο."
Aυτή τη βαρυσήμαντη δήλωση είχε κάνει ο "πολύς", διάσημος λόρδος Kelvin, Βρετανός φυσικο-μαθηματικός και πρόεδρος της Βρετανικής Βασιλικής Εταιρείας, το 1895.

Ένας άλλος άνθρωπος της "επιστήμης" -που όταν μετατρέπεται σε ισχυρογνώμον κι άκαμπρο δόγμα μπορεί να αποτελέσει φραγμό στην υπέρβαση και την ίδια την απογείωση της ανθρωπότητας σε συναρπαστικούς ορίζοντες διανοητικής διεύρυνσης και ανάλογης τεχνολογικής εξέλιξης- ο Αμερικανός αστρονόμος και μαθηματικός Simon Newcomb, είχε δηλώσει το εξής περισπούδαστο:
" Η πτήση με μηχανές βαρύτερες του αέρα είναι ανεφάρμοστη και ασήμαντη, αν όχι εντελώς αδύνατη".

Σε πανηγυρική και ταπεινωτική συγχρόνως διάψευση των δύο προηγούμενων, οι αδελφοί Wright πέταξαν στο Kittyhawk 18 μήνες αργότερα, από τη δήλωση του Newcomb, στις 17 Δεκεμβρίου του 1903 και ώρα 10:35 π.μ. Η παρακάτω ιστορική φωτογραφία είναι από αυτή την "αδύνατο να πραγματοποιηθεί" πτήση:


Συμπέρασμα; Όπως έλεγε και ο Κομφούκιος, όταν οι άλλοι σε φτύνουν -ή χλευάζουν τα όνειρα, τις ενοράσεις και εμπνεύσεις και τις σχετικές μελέτες κι εργασίες σου κι επιχειρούν να ακυρώσουν την υλοποίηση ή ευρεία εφαρμογή τους- αυτό σημαίνει ότι προηγείσαι! Και η ανθρώπινη ιστορία δεν έχει και λίγες τέτοιες "σφαλιάρες αποστόμωσης" σε επίσημα, αλαζονικά και στομφώδη χείλια. Και κάτι μου λέει ότι έπονται κι άλλες ανάλογες και πολύ πιο εντυπωσιακές, ακόμα πιο ηχηρές και σημαίνουσες πολλά για έναν κόσμο όπου το θαυμαστό κι "ανεξήγητο επιστημονικά" θα προσδώσει μια άλλη ερμηνεία του "πραγματικού" κι "εφικτού". Διαμορφώνοντας μια συλλογική αντίληψη ανοιχτή σαν τον ωκεανό! Κι ανακαλύπτοντας απίστευτες αλλά τόσο αληθινές δυνάμεις και "νέους" νόμους της φύσης και απόλυτα φυσικές δυνατότητες που η συμβατική επιστήμη, των ανάλογων μυαλών που τη μετατρέπουν σε παγιωμένο θρησκευτικό δόγμα, επέμενε ως τώρα να αγνοεί. Ή να τις κρύβει πεισματικά κάτω από το χαλί της εθελοτυφλίας και της φοβίας για κατάρρευση ακαδημαϊκών καριέρων.

Ο Ένοικος...

http://www.bibliotecapleyades.net/imagenes_ciencia/teleportation04_02.gif 
 

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Το έδαφος κάτω απ'τα πόδια μας...




Οι Γερμανοί " Beloved Enemy " σ'ένα απ'αυτά τα τραγούδια που σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι η μουσική είναι πράγματι τα μαγικά που κάνουν οι καλλιτέχνες-μουσικοί, για να καταφέρουν να κατεβάσουν τη μαγεία των ήχων από "τους ουρανούς στη γη!"
Φωνή που σε "στοιχειώνει", ένα εξαιρετικό βίντεο κλιπ με στιγμιότυπα από την  ταινία  "Sin City" και...

" ...δεν έχει σημασία πόσο κλαίω,
δεν έχει σημασία πόσο ματώνω,
ό,τι έχω,
ό,τι μου απομένει
είναι το έδαφος κάτω από τα πόδια μου!"
(στίχοι του τραγουδιού)

Ας πατήσουμε γερά σ'αυτό το έδαφος. Ας αφήσουμε πίσω τη μιζέρια, τη σκοτεινιά, τους εφιάλτες που οι "ελεγκτές της πραγματικότητας" πασχίζουν να μας πείσουν ότι αποτελούν "φυσιολογικότητα". Ακόμη κι αν χρειαστεί να ματώσουμε και να υποφέρουμε.
Άλλωστε ο πόνος είναι λύτρωση, η ζωή χωρίς αυτόν δεν θα'χε κανένα νόημα και το Φως θα έμοιαζε πολύ μακρινό και απρόσιτο...

Υπάρχει ένας διαφορετικός χρόνος που μας περιμένει...χωρίς ψέμα και πλάνη!

Ας πατήσουμε γερά στα πόδια μας.
Στο έδαφος που υπάρχει από κάτω και είναι ό,τι μας απομένει ακόμα κι όταν φαίνεται πως τα χάσαμε όλα. Ένα ολόδικό μας, πολύτιμο και  τις περισσότερες φορές ανεξερεύνητο κι ανεκμετάλλευτο καταφύγιο που αποτελεί και ορμητήριο, ένα "έδαφος" που είναι και εσωτερικής φύσης...


ανιχνευτής

Αποδράσεις...σε "άλλα μέρη"


Το παρακάτω είναι ένα πολύ μικρό και πολύ χαρακτηριστικό στιγμιότυπο από την ταινία "Ο δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή" (" Peaceful Warrior"), βασισμένης στο ομώνυμο βιβλίο του Νταν Μίλμαν.
Στη συνέχεια, ακολουθεί ένα υπέροχο τραγούδι των Deine Lakaien. Και μια σειρά από "βουτιές" στα πιο εσωτερικά εδάφη:



Γιατί ανατέλλει ο ήλιος κάθε μέρα;
Μήπως τα άστρα είναι τρυπίτσες στο μαύρο πέπλο της νύχτας;

Γιατί θα πρέπει διαρκώς να δεχόμαστε παθητικά ό,τι μας προσφέρει η φύση & η κοινωνία; Κι όχι να επιλέγουμε..; Κάθε στιγμή!

Ποια είναι η πραγματική "πραγματικότητα";
Αυτή της εγρήγορσης με τα φίλτρα της αντίληψης να μας επιτρέπουν να αντιλαμβανόμαστε μόνο το 5-7% του κόσμου που μας περιβάλλει; ή αυτή των ονείρων που ο εγκέφαλος απαλλαγμένος από τον "ορθολογιστή τύραννό του" προσεγγίζει τα "άλλα πεδία;"
(Οι φιλόσοφοι από παλιά, όσο και οι σύγχρονοι επιστήμονες  -π.χ. κβαντικοί φυσικοί- δυσκολεύονται πια να αποφανθούν ποια απ' τις δυο πραγματικότητες είναι πιο πραγματική! Και τι είναι η "Ύλη". Υλ-ισμός: άλλη μια σαπουνόφουσκα που μέσα της πλέει ο άνθρωπος στο... "κενό"! Το οποίο μόνο κενό δεν είναι τελικά, καθώς σωματίδια γεννιούνται και σβήνουν μέσα σε αέναα συμπαντικούς χτύπους της κάθε νανο-στιγμής...)

Και τι είναι αυτό που μου δίνει φτερά να πετάξω πάνω από τη στενοκεφαλιά και όλους τους περιορισμούς του "κόσμου τους", προσεγγίζοντας εκείνα τα μέρη που τροφοδοτούν τους μύθους και συγκινούν τους ονειρευτές και μόνιμους ταξιδιώτες..;

Και μήπως οι σκέψεις μας δεν είναι τελικά τόσο σημαντικές; Καθώς όταν "αδειάζουμε απ αυτές" και προσεγγίζουμε τη Σιωπή, νιώθουμε πιο ζωντανοί και διαυγείς..!

Μέχρι πότε τα αστραφτερά πουλιά των Ιδεών θα φυλακίζονται μες στα ασφυχτικά κελιά των ιδεολογιών;

Και η μόνη μου πατρίδα είναι τα Άστρα..!
Χωρίς σύνορα, ματαιοδοξίες & παραχαράξεις...Χωρίς καταθέσεις πιστοποιητικών...Χωρίς κυνήγια μαγισσών σε ωκεανούς έτσι κι αλλιώς του Αγνώστου που σφύζει από "μαγικούς" παλμούς... Χωρίς δαιμονοποίηση των άπειρων πιθανοτήτων που υλοποιούνται...όλες μαζί συνάμα, σε διαφορετικές κατευθύνσεις του χωροχρόνου (αν και πάντα υπάρχουν "συγκλίσεις" ή "ρήγματα" σε ιδιαίτερων περιδινούμενων δονήσεων τόπους). Χωρίς σημαδεμένες και αντιληπτικές παγιώσεις περί "καλού και κακού"

...Εκεί όπου η Ενέργεια δονεί τα όντα και όλοι συνδέονται μ'έναν κοινό "ομφάλιο λώρο!"

...Εκεί όπου  εσωτερικές κι  εξωτερικές αστρικές πηγές θερμαίνουν ή πυρπολούν την υπόσταση όλων...

ανιχνευτής